editorial

upgrade: Η φιλοσοφία παραμένει η ίδια (δεν αλλάξε προβιά ο μάγειρας), απλά τώρα πάει ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ υπό την επήρεια του μνημονίου.

Ο ιστοχώρος μας -ΠΡΟΦΑΝΩΣ- ευαισθητοποιημένος στο θέμα της ελπίδας γι' αυτό τον τόπο θα συμμετέχει "νευρικά" στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές και ..."όποιον πάρει ο χάρος"
Μπορείτε και σεις να επηρεάσετε ή να σχολιάσετε τον εκλογομάγειρα ή τις εκλογές. Στείλτε μας τα μηνύματά σας εδώ κι εφόσον ΔΕΝ είναι κόσμια θα δημοσιευθούν
Σας ενημερώνουμε ΣΥΝΕΧΩΣ με τα πρώτα κουτσομπολιά μόλις κυκλοφορήσουν
Α!! το μειλ μας για αποστολή κειμένων ή σχολίων (αν έχετε τυφλαμάρα και δεν το βλέπετε στο banner) είναι eklogomageiras2010 (παπάκι ή πάπαρος) gmail.com
Μη μας παίρνετε και πολύ στα σοβαρά, γιατί είμαστε παραπολιτικό blog και αν καμιά φορά μες στο παιχνίδι θίξουμε κάποιον ή τον πάρει η μπάλα στ' α@@ μπορούμε να επανορθώσουμε κιόλας (αν έχουμε κέφια εννοείται)

Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Σφάλνα το Τάσα μην μπεί καμια μύγα…

Όταν το κακό πέφτει βουνό, φαίνεται, πέφτει και παγωμάρα…Ενεοί (άφωνοι ) λοιπόν, μείναμε από την εξωεθνική καθοδήγηση της χώρας, από την επιβολή μέτρων που έφεραν τα πάνω –κάτω στη ζωή μας, χωρίς όπως φαίνεται, την ελπίδα της αντιστροφής.
Και βάλαμε σε μακρινό πλάνο τις ζυμώσεις για την εκλογή της τοπικής μας διακυβέρνησης (Νοέμβριος 2010) σε μια κομβική στιγμή για την Αυτοδιοίκηση, αφού είναι γνωστό πως το Ν.Σ. «Καλλικράτης», επέφερε χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία μια πολιτειακή διεύρυνση, μειώνοντας ταυτόχρονα το πολιτικό προσωπικό και κυρίως χαλαρώνοντας τους πολιτικούς δεσμούς.


Και ξεθωριάσαμε τα πολιτικά μας οράματα, αφού η πολιτική, ο γονιμότερος τρόπος δικαίωσης της κοινωνικής μας ύπαρξης, κατάντησε ο βαρβαρότερος, χρεωμένος με προσωπικό όφελος, διαπλοκές κι αγυρτίες, αφού οι τοπικές εξουσίες δεν είναι τελείως ξέχωρες από τις κεντρικές, αφού ο ατομισμός της κοινωνίας της μαζικής παραγωγής και μαζικής δημοκρατίας, μας αποξένωσε,  αφού οι νέοι οδηγήθηκαν στην πρόωρη οδύνη του να νιώθουν αχρείαστοι, για την προκοπή του τόπου τους, κι αφού παραμονεύει ο κίνδυνος ν’ αρκεστούμε στις γυμνές υπαρξιακές ανάγκες, στο ψωμί.


Όμως μπορούμε να πιαστούμε, όχι από ένα πράσινο φύλλο που έλεγε ο ποιητής, αλλά από την τοπικότητά μας, σαν μια αγκαλιά που προσφέρει η κοινή μας ιστορία, παραδομένη σε μας άλλοτε συνειδητά κι άλλοτε ως συμφωνημένο υπονοούμενο,
από το ζεστό, ως άμεσο, τοπικό, κοινό καλό (περιβάλλον, κοινωνική πολιτική, πολιτιστικά αγαθά) από την αναβίωση της φιλότητας, της αλληλεγγύης, που οι παλιότεροι τις ζήσαμε ως τον αποκλειστικό τρόπο επιβίωσης από την ανακάλυψη της συλλογικότητας ως μοναδικού δρόμου διαμαρτυρίας, ανάσας, αλλαγής, από τη ζωντανή ακόμα στη χώρα μας αλληλεγγύη των γενεών, από την αξιοποίηση όλων των ψηγμάτων ανάπτυξης (ευρωπαϊκά, εθνικά
προγράμματα), από την παραδοχή ξεχωριστών επιστημόνων που επεξεργάζονται σχέδια τοπικής βελτίωσης, από την άμβλυνση του φανατισμού των κομματικών μας ταυτοτήτων, που αποτέλεσε για δεκαετίας τον κυρίαρχο τρόπο κοινωνικής επιβεβαίωσης, τραγικό κατάλοιπο του εμφυλίου που συνεχίστηκε ως λευκός εμφύλιος,
Μπορούμε να νοιαστούμε για το κοινό μας σπίτι, εκπονώντας προγράμματα που έχουν νόημα και συνεργαζόμενοι μ’ ανθρώπους που δίνουν νόημα στα δημόσια πράγματα (Δημοτικές Κινήσεις ).
Να συστρατευτούμε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, που στην τωρινή δυσμενή πολιτική συγκυρία αποτελεί μεγάλη ευκαιρία, για την αποφυγή ανθρωπίνων σκιών, ρημαγμένων ζωών.
Τώρα, οι νέοι που σ’ άλλες εποχές έκαναν το Αλβανικό έπος, την Εθνική Αντίσταση, το Πολυτεχνείο, να γίνουν από γενιά των 500 ευρώ,η Γενιά του Αντιμνημόνιου.
Τώρα οι νέοι, οι περιφερόμενοι στα μπαράκια & τις πλατείες, να μη σφυρίζουν απελπισμένα κι αδιάφορα και το πάθος των δικών τους γηπέδων να το μεταφέρουν στο πεδίο της Αυτοδιοίκησης, γιατί η ζωή δε σταματάει κι εμείς ως φορείς της, αναλόγως με τη στάση μας, επιβραδύνουμε ή επισπεύδουμε τη ροή της.
Σ’ αυτή λοιπόν, την περίπλοκη κι όχι ευθύγραμμη εξελικτική πορεία, οι νέες συνθήκες αναζητούν εναγώνια νέους τρόπους αντιμετώπισης.
Στους τριγμούς της γέννησης του καινούργιου, όσοι από το φόβο της διάψευσης των βλέψεών τους υιοθετούν τον παραλογισμό των εξωθεσμικών, σκοτεινών τρόπων, είναι βέβαιο πως «θα πετύχουν»,
τη μετάλλαξη των ανατρεπτικών δυνάμεων σε δυνάμεις της συντήρησης, τη ναρκοθέτηση της πολιτικής ηθικής, επομένως την αποκαρδίωση από τις συλλογικές προσπάθειες,τη συρρίκνωση της δημοκρατίας.
Είναι, όμως το ίδιο βέβαιο, το ραντεβού τους με τη λαϊκή κρίση.
Υ.Γ. Ευτυχώς σε τούτο τ’αλώνι της τοπικότητάς μας, καλά γνωριζόμαστε.
Τάσα Σιώμου
Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Κοζάνης

3 σχόλια:

  1. Μια χαρά τα λέει η ..αντιμνημονιακή συναγωνίστρα, αλλά το ζουμί;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Nα σε δώ να σχολιάζεις το "Ενεοί λοιπόν, μείναμε"...
    Εχω πάθει πλάκα με τον λόγο της κυρίας...
    Θέλω την ετυμολογία του "Ενεοί" τώρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. τέτοιες ...μαλακίες, μακριά από μένα, έχω και "σοβαρότερες" δουλειές να κάνω πάνω στα ..ντουζένια μου. Άσε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

γράψτε την κακιούλα σας